| SAVAGE Full Game |
| Need For Speed carbon Demo |
| Railroad Tycoon Deluxe |
| WoW - Leeroy! |
| TrackMania Nations Forever |
| FIFA 10 demo |
| Battlefield 2142 Demo |
| Teamspeak 2 |
| Need for Speed Prostreet demo |
| FIFA 09 |
Subscribe here.
Being a user gives you many advantages, such as having a profile, being able to download, sending private messages to other member,...
| Publisher: Nobilis Developer: Dancing Dots Genre: Simulator Release Date: Available |
Difficulty: Easy Est. Time: 6 hours Stability: Highly Stable Version: Retail |
 Nintendo WII Screenshots(2) |
|
Requirements: Wii My baby 2 In my baby boy en my baby girl, die beiden vorig jaar op DS uitkwamen, moest je een baby opvoeden tot de leeftijd van 14 maanden. Je zag hem groeien, je gaf hem eten en je deed hem steeds nieuwe kleertjes aan. Toen je baby uiteindelijk zijn eerste pasjes zette, was je my baby-missie volbracht. De snelle verstaander heeft ondertussen natuurlijk al lang door dat my baby 2 het logische vervolg is op dit spel. De opvoeding van een kind stopt immers niet na 14 maanden. My baby 2 is ineens een vervolg op zowel my baby boy als op my baby girl. Je kan namelijk op het begin van het spel kiezen of je baby een meisje, een jongen, of een verassing wordt. Dus geen uitmelkerij niet meer door 2 maal hetzelfde spel uit te brengen, zoals dit bij versie 1 wel het geval was. Nadat je nog een aantal dingen hebt ingevuld, zoals je baby’s haarkleur en de kleur van zijn ogen en -natuurlijk niet te vergeten- zijn naam, kan je eindelijk aan de slag. Je baby is momenteel 15 maanden en begint zijn eerste stapjes te zetten. Jij moet hem daar natuurlijk bij gaan helpen. Dit komt er meestal op neer dat je met je Wii remote allerlei bewegingen moet maken in de buurt van je baby om zo bijvoorbeeld zijn handje vast te houden bij zijn eerste stapjes. Doet hij dit een aantal keer goed, dan heeft je baby iets bijgeleerd. Niet alleen moet je je baby leren wandelen, ook moet je hem leren praten, de trap op leren lopen, hij moet jou leren vertrouwen, enzovoort. Alhoewel dit een simulatiegame is, is hij toch levelmatig opgebouwd. De levels zijn weliswaar verdoezelt, maar de levelstructuur is toch duidelijk zichtbaar. Iedere ‘level’ bestaat uit 2 eigenschappen die je baby moet leren – bv. Rechtopstaan en buik zeggen – en kan je baby deze allebei, dan is de level afgelopen. Na iedere level krijg je als beloning 1 kledingstuk en een brief van oma, waarna alles weer opnieuw begint. Op een duur begin je dan ook de game te spelen als een echte game in plaats van als een simulatiegame: je probeert het spel uit te spelen. Het gevaar bestaat hierin dat je niets meer om de baby geeft, maar dat je gewoon het spel probeert uit te spelen, wat natuurlijk uit den boze is voor een spel als dit. Om het simulatiegedeelte wat te verruimen konden de makers natuurlijk beroep doen op de dagdagelijkse noden van een baby. Je raadt het al: ook luiers verversen, eten geven, je baby in bad doen en een verhaaltje voorlezen voor het slapengaan komen in deze game aan bod. Op gegeven momenten in de game wordt je baby een beetje onrustig – en als je niet reageert ook zeer droevig, of zelfs boos – en weet je dat zijn luier weer vol zit, of dat hij nodig in bad moet. De eerste keer zijn deze dingen nog leuk, ze bieden een welgekomen afwisseling in de anders zo lineaire opbouw van de game. Maar na de tiende keer heb je dit natuurlijk ook alweer gezien. Zeker het in bed leggen van je baby kan soms enorm tijdrovend zijn. Zeer frustrerend, zeker als je ziet dat je baby moe begint te worden op het moment dat je hem, na lang aandringen, eindelijk de trap op krijgt. Verder kan je ook met je baby gaan spelen in de zandbak. Daarvan wordt hij uiteraard gelukkig. En hoe gelukkiger je baby, hoe meer geld en kleding je verdient. Je kan namelijk foto’s van je baby trekken en die kan je opsturen naar de winkel en naar oma. (Naar beiden 5 per level.) De winkel geeft je geld om deze foto’s op te hangen in hun etalage en oma geeft je er kledingstukken voor in de plaats. Niet alleen het geluk van je baby bepaalt het geldbedrag of welk kledingstuk je krijgt, ook als hij een setje kleren draagt – in plaats van gewoon wat kleren dooreen – levert dit meer geld op. (Maar het meeste geld krijg je voor een baby wiens luier juist ververst wordt of die juist in bad is. Laten we aannemen omdat de baby dan heel gelukkig is dat hij terug proper is.) Ook de graphics zijn niet bepaald een streling voor het oog. Ze zijn erg simpel en je kan bij momenten letterlijk de pixels tellen. Het hele huis ziet er ook een beetje statisch uit. Dit wordt dan weer wel goed gemaakt door de baby’s zelf. Ook deze zijn verre van de mooist ontworpen personages in een game, maar ze zijn wel enorm schattig – en dat is uiteindelijk wel waar deze game het van moet hebben. Het geluid is ook vrij simpel, al is er wel werk gestoken in de verschillende kinderstemmetjes waarmee de baby’s bij hun 600 verschillende animaties, ook luide kreten kunnen uitroepen, of (later) woordjes kunnen uitspreken. Deze game is dus duidelijk geen aanrader voor de gemiddelde gamer. Maar je ziet ook aan alles dat dit niet de bedoeling is. My baby 2 is te gemakkelijk, te lineair. Je kan nooit komen vastzitten in de game, want er is wel altijd iets of iemand die je vertelt wat te doen. (De pediator en de kinderverzorgster staan altijd mee te kijken.) Ook kan je nooit je baby pijn doen of zelfs maar ongelukkig maken. Het doelpubliek is dus duidelijk: kleine (jongens of) meisjes die graag met poppen spelen. Kortom: Ben je een hardcore gamer, dan is deze game zeker niets voor jou. Zelfs als je dit niet bent, zal deze game je waarschijnlijk niet bekoren. Maar je klein nichtje van 10 dat dag in dag uit met haar poppen speelt, zal daarentegen zeker wel een plezante tijd beleven aan my baby 2. |
|||