Requirements: Intel Processor - Core 2 Quad Q6850 3.0GHz
AMD Processor - Phenom 9500 Quad-Core
Nvidia Graphics Card - Geforce 8800 GTS
ATI Graphics Card - Radeon HD 3800 series
RAM Memory - 3 GB
Hard Disk Space - 7 GB
Direct X - 9
The Saboteur
Een spel over de 2e Wereld Oorlog, weeral, ga je automatisch denken… Maar wanneer je hoort dat het spel zich afspeelt in het Parijs van de jaren ’40, dat je de Nazi’s moet saboteren en een verzet moet oprichten, dat het spel een mengeling is van GTA en Assasin’s creed, dan geraak je al wat meer geïnteresseerd…
In The Saboteur speel je als de Ier Sean Devlin. Sean is geen soldaat of huurmoordenaar, maar een simpele automonteur die het geschopt heeft tot racer. Sean trekt zich weinig aan van het strenge Naziregime en voegt hij zich bij het raceteam van Vittore. Tijdens de eerste race voor Vittore, maakt hij al direct kennis met Nazi-generaal Kurt Dierker. Sean verliest niet enkel de race door deze generaal, maar ook zijn beste vriend Jules krijgt een kogel door het hoofd van deze Nazi. Sean wil maar 1 ding en dat is wraak, dus sluit hij zich aan bij het Franse verzet om elke Nazi die hij tegenkomt het leven zuur te maken en voor eens en altijd af te rekenen met Dierker.
Nadat je deze inleiding hebt doorlopen, kom je aan in Parijs. De stad is van in het begin volledig vrij begaanbaar, niets is afgesloten of verborgen. Qua oppervlakte moet het spel alvast niet onderdoen voor andere grote games binnen het genre. Eens je de binnenstad verlaat kom je terecht in de bekende omgeving als La Havre, Picardië en Normandië. Alles is wel donker en grijs, en met een reden! Dit zwart-wit is een teken van onderdrukking en depressie, De gebieden zullen letterlijk terug kleur krijgen als er genoeg klappen verzet geleverd is tegen de Duitsers. De bewoners zien dit als een teken van geloof in het verzet en hoop op bevrijding.
Het spel noemt natuurlijk niet voor niets “The Saboteur”. Doorheen het spel kom je meer en meer mensen tegen en zie je het verzet groeien. Voor deze contactpersonen zal je dus opdrachten moeten uitvoeren. Deze opdrachten kunnen gaan van, het saboteren van opslag plaatsen van olie,chemische bedrijven, het bevrijden van andere verzetstrijders en het zo moeilijk mogelijk maken voor de Duitsers. Hoofdmissies worden meestal voorafgegaan door dynamische filmpjes, soms zelfs in de vorm van CGI-cutscènes. Kleinere opdrachten zijn dan weer aan de hand van een ingame camera. Buiten deze missies zijn er ook zeer veel freeplay targets. Deze doelwitten gaan van bewakingstorens, tanks, wagens tot propaganda luidsprekers. Je kan al deze dingen saboteren en opblazen. Dit zal je door het verzet en de bevolking in dank worden afgenomen. Voor elk ding dat je saboteert krijg je smokkelwaar. Het geld in dit spel is dus smokkelwaar, waarmee je vanalles op de zwarte markt kan kopen. Het wapenarsenaal is ok, maar veel verschil tussen de pistolen of machinegeweren onderling zal je niet merken.
Het is meestal niet slim om als een bezetene ergens binnen te stormen en proberen zoveel mogelijk duitsers neer te knallen. De slimste manier is meestal ergens binnen te sluipen of binnen te klimmen. Bovendien wanneer je een nazi uitschakeld zonder je geweer te gebruiken, kan je zijn uniform aantrekken. Op deze manier geraak je ergens makkelijker binnen om de boel te saboteren. Toch moet je steeds alert blijven want als je te dicht bij een Duitse soldaat loopt kunnen ze als nog argwanend worden en alarm slaan. Om te vermijden dat je jezelf verdacht maakt, kan je best niet rennen, springen of klimmen in de buurt van een Nazi. Door te vermijden dat een Nazi op zijn fluitje blaast, moet je hem snel en in stilte omleggen Eens het alarm dan toch afgaat zullen langs alle kanten Duitsers op je afkomen. Hoe hoger het alarm hoe meer middelen de Duitsers tegen je gaan inzetten, dus lopen of schuilen is de boodschap!
Desondanks dat Pandemic Parijs mooi in kaart heeft gebracht, is het spel grafisch geen hoogvlieger. Je herkend weliswaar de vele historische gebouwen direct, toch ziet het er allemaal wat somber en dof uit. Storend is het zeker niet, maar de dag van vandaag mogen we toch wel iets beter verwachten. De geluidseffecten van de wapens en wagens klinken mooi en het knappe Ierse accent van Devlin, en vooral zijn gevloek, is leuk om naar te luisteren.
De controls van The Saboteur kennen we al van Mercenaries 2. Ook wanneer je Assassin’s Creed 2 al eens gespeeld gespeeld hebt, zal het klimmen in The Saboteur je niet verbazen. Het schiet- en vecht-systeem is op wat simplistisch, je krijgt als het ware een arcade gevoel.
Als Pandemic nog enkele maandjes had mogen verder werken aan het spel, dan zou het ongetwijfeld veel beter zijn geweest. Nu zitten er namelijk nog heel wat opduikende bugs en glitches in het spel. Om maar enkele voorbeelden te geven; soms zakken je voeten of enkele Duitsers door de grond, begint je auto te springen zoals een konijn. Niet zeer storend maar wel spijtige zaken die vermeden konden worden.
Al bij al is The saboteur een goed spel waar je veel uren speel plezier aan zult beleven. De velen uren zijn tegenwoordig niet meer zo vanzelfsprekend, toch zal je al snel aan een 16h gameplay zitten zonder alle freeplay opdrachten uit te voeren. Spijtig dat Pandemic de deuren moest sluiten want je hebt wel het gevoel dat het spel niet volledig af is, mits enkele maandjes meer werk had dit spel heel wat bugs, glitches kunnen wegwerken.
+ punten:
Sfeer
Geluid en muziek
Vele uren speel plezier